رضا حیدری نوقابی/ مقوله فرهنگی همچنانی که اهالی درد و سوز می دانند،در کشور ما مقولهء مظلومی است. انقلاب ما، انقلابی مبتنی بریک منش و نگرش فرهنگی بود و هر حرکت ارزشی، این خصوصیت را دارد. ما باید بیش و پیش از تلاش های دیگر، به تلاش فرهنگی اسلامی می پرداختیم. 5/5/71 بیانات مقام معظم رهبری(کتاب دغدغه های فرهنگی ص44)
اگر اول انقلاب، این امرمُحالی که حالا می خواهم عرض کنم، تحقق پیدا می کرد، امروز وضع ما، یقینا وضع بسیار خوبی بود. آن محال این است که در آغاز یک انقلاب کسانی که دست اندرکار اداره کشورند، آمادگی لازم و برنامه ریزی کافی وپیش بینی به اندازه را ندارند.چنین چیزی، درانقلاب امکان ندارد و امکان نداشت و نشد. لکن اگر ما آن وقت این را داشتیم، اول کاری که می کردیم، این بود که می آمدیم از آن جوش وشورانقلابی استفاده می کردیم، معارف اسلامی را در یک فضای صحیح، به صورت ترجمه معنوی،نه ترجمه زبانی ارائه می کردیم، آنچنان که یک انسان متنفّس در این فضا، بتواند آن را تنفس و استنشاق کند. آن وقت هنرمند، هنرش از اسلام می جوشید. دیگر لازم نبود شما بگویید، این رابساز، این را بگو، یا آنجایش را حذف کن. و فضا، فضای اسلامی می شد. اما این نشد.12/7/72 بیانات مقام معظم رهبری (کتاب دغدغه های فرهنگی ص44)
مطالب بالا بیانات مقام معظم رهبری در سال های 71 و 72 در جمع اهالی فرهنگ می باشد و نشانگر اهمیت مسئله فرهنگ در ادامه مسیر انقلاب می باشد دغدغه هایی که مقام عظمای ولایت به آن اشاره کرده اند نه یک بیان معمولی که یک نیاز واقعی است که فرهنگ سازان و کسانی که در این عرصه فعالیت می کنند باید خود راملزم به تحقق آن بدانند. اهالی فرهنگ بایداین مسیری را که رهبری مشخص نموده اند با دغدغه های فرهنگی که دارند به نمود عملی فرهنگی یعنی همان آداب ، رفتار و خلقیات صحیح جامعه مبدل سازند. مسیری که نیازمند اراده افزون به همت یک عمر تلاش مستمر و دلسوزانه انسانهایی است که به مصداق آیه« فیه رجال یحبون ان یتطهروا » که نه حب وبغض دیگران در آنها تاثیر خواهد گذاشت و نه چشمداشتی به دستان دیگری خواهند داشت نمود پیدا خواهد کرد.
این عرصه انسان دغدغه مند می خواهد، کسی می خواهد که کار کند مسیر را به درستی تشخیص دهد و این مسیر را به درستی به پیماید چنین شخصی نیاز به قطب نمایی دارد که مسیر را به او نشان دهد ، این قطب نما نباید تحت تاثیر امواج قرار بگیرد چرا که شخص را به خطا می اندازد. به راستی کمتر کسی را می توان یافت که در عمل دغدغه فرهنگ را داشته باشد. شاید ریشه این در غفلت از مسیر حقیقی زندگی باشد، شاید هم دلیلی دیگر داشته باشد.البته مساله اصلی ما پرداختن به فرهنگ درگستره ی انقلاب اسلامی می باشد فرهنگی که مسیر انقلاب را در برهه های حساس تاریخی می بایست با آن طی نمود و محرک فعالیت ها جهت استمرار حرکت انقلاب باشد. این فرهنگ طبیعتا باید از جنس انقلاب ، با انقلاب و برای انقلاب باشد.دغدغه مندی آشناترین واژه ای است که می توان برای یک فرهنگ ساز انقلابی از آن نام برد.انسان دغدغه مند سراسر عشق به هدف و آرمانش دارد. توقف و محافظه کاری به معنی دلخوش بودن به وضع موجود و عدم تحرک در ادبیات چنین انسانی هیچ جایگاهی ندارد. این انسان هیچ چشمداشتی جز از حلقه اتصال عالم لایزال ندارد ، و حقیقتا این انسان زیبایی ظاهرش در رفتار و عملکردش نمود کامل دارد. چنین انسانی نگاهش به اسباب و علل در اختیار نه از باب حب الدنیا که آن را امانت الهی جهت رسیدن به آرمانش می داند.
گاهی چنین فکر می کنیم که این فرهنگ ساز چنین و چنان است. آدم معروفی است و انگار تافته ای جدابافته از دیگران است.در حالی که هر کدام از ما در حقیقت فرهنگ ساز عرصه انقلابیم که می توانیم با استعداد و توانایی خود این عرصه را به پیش ببریم. در قرآن کریم اشاره به این موضوع دارد که بعضی از مردم بر بعضی دیگر برتری دارند ، در ترجمه این آیه بیان شده که این بدین معناست که همه مردم بر یکدیگر برتری دارند بدین صورت که هر کدام از انسان ها ممکن است در یک زمینه یک استعداد برتر باشند و دیگری در زمینه دیگر و این در مورد همه مردم بسط پیدا می کند. آن چه ما باید به دنبال آن باشیم احساس نیاز به ایجاد دغدغه است، دغدغه ای که قرار است با آن آداب ، رفتار و خلقیات خودمان را اصلاح نماییم چون خاصیت دغدغه مندی اثرپذیری بر روح و روان انسان است که در نهایت بر عمل ما تاثیر می گذارد و این اصلی ترین نقطه اتکائی است که می توان انتظار داشت به فرهنگ سازی منتهی شود.این از آن جهت است که که اگر هر شخص نمود عملی فرهنگ را در رفتارش بکار گیرد پس از بسط این در بین همه افراد در حقیقت فرهنگ ترویج خواهد شد و فرهنگ ساز انقلابی این جاست که باید جایگاه خود رابشناسد ونقش خود را ایفا کند و در جهت رسیدن به فرهنگ اسلامی تلاش کند تلاشی که جز با همت مردانی از جنس اخلاص ، پاکی و تعهد تحقق نخواهد یافت.
