روزهای رفته

 شبی سرمه ای
ماهی نقره ای
 و زنی تنها
نشسته بر پله خیال
 روزهای رفته را
 غمگنانه
 زیبا زمزمه می کند
 و در سوگواری فاصله ها
 گیسوان پریشان خویش را
 از نوازش مهتاب
 پر می کند