عسل و خصوصیات آن
پیامبران الهی آنچنان به عسل علاقه نشان میدادند که آن را بعنوان یکی از ارزاق طیبهی الهی مورد استفاده قرار میدادند و هنوز هم بعضی عسل را نوشابه انبیا مینامند.
خداوند متعال باران را مبارک، عسل را شفابخش و روزی حلال را گوارا معرفی فرموده که هرگاه مخلوطی از این سه فراهم شود برکت و شفا خواهد بود.
پیامبر اعظم میفرماید:
«الطیبُ یَسَّر و العَسَلُ یَسَّر و والنَّظَرُ الَیِ الَخضَرهِ یَسَّر و الرُّکُوبُ یَسَّر»
«بوی خوش، عسل، نگاه کردن به سبزه و سوارکاری موجب نشاط و طراوت میگردد.»
امیرالمؤمنین امام علی(ع) میفرماید: «از هر دانشی بهترین آن را فراگیرید، چرا که زنبور عسل (نحل) از هر شکوفهای زیباترینش را میخورد، و دو نفیس از آن پدید آید، یکی در آن شفا و بهبودی است برای مردم (عسل) و دیگری که به وسیله آن روشنی جویند (یعنی موم).
ماهیت عسل:
نکته بسیار مهم این که اگر مردم ماهیت عسل را خوب بشناسند و بیجهت هر نوع عسلی را به تقلبی بودن محکوم نکنند و به طور صحیح عسل را وارد تغذیهی روزانه خود بکنند، بیتردید عسل به عنوان یک مکمل غذایی بسیار پر ارزش موجب رفع بسیاری از کمبودیهای مواد غذایی آنها میشود لذا با مصرف روزانه و مناسب عسل میتوان از بروز بسیاری از بیماریهای ناشی از سوء تغذیه جلوگیری کرد.
عسل علاوه بر این که میتواند به عنوان یک مکمل بسیار مفید، کمبودهای غذایی متعددی را برطرف کند، در برخی از بیماریها میتواند به عنوان دارو و در برخی موارد به عنوان یک کمک دارو مورد استفاده قرار گیرد.
عسل هیچگاه فاسد نمیشود و همیشه میتوانید به سلامت آن اطمینان داشته باشید چنانچه عسلهایی که در مقبره فراعنهی مصر پیدا کردهاند پس از چندین هزار سال خراب نشده بودند از آن جهت که زنبور عسل به آن یک ماده ضدعفونی کنندهی طبیعی میافزاید که ضرر و زیان مواد ضد عفونی کننده شیمیایی را ندارد.
این ماده ضد عفونی کننده اسید فرمیک نام دارد. ولی علاوه بر آن عسلهای کوهستانی یک ماده میکروبی دیگری هم دارند که میکروبها را نابود میکند و میکروبهایی که در شربت غلیظ رشد نمیکنند نمیتوانند وارد عسل شوند این عامل پر ارزش ماده رادیو اکتیو است بنابراین غلظت بالا، تشعشع رادیواکتیو، آنتی بیوتیکها و آنزیمهای موجود در عسل، از این ماده یک محیط سترون و ضد حیات میسازند و به دلیل امکان عدم رشد و تکثیر و زنده ماندن عوامل فاسد کننده عسل رسیده یک مادهی فاسد نشدنی است که تا مدت نامعلوم سالم میماند.
عسل همچنین قابلیت از بین بردن هر نوع قارچی را دارد. بنابراین عسل رسیده از فساد توسط انواع مخمر و کپک در امان است.
تحقیاتی درباره زنبورعسل
ملکه زنبورعسل در 24 ساعت میتواند در حدود 2000 تخم بگذارد و مدت 3 تا 5 سال زندگی کند (درحالی که عمر زنبورهای دیگر 45 تا 60 روز است)
قدمت زنبور عسل
قدیمی ترین زنبورعسل که نگهداری شده در موزه تاریخ طبیعی نیویورک است، که طبق نظر دانشمندان ظاهراً این نوع زنبورعسل 80 میلیون سال عمر دارد. در تمام طول تاریخ، زنبورعسل مورد احترام بشر بوده است.
موم:
زنبورعسل نیز درپزشکی و داروسازی مصرف زیادی دارد. به دلیل بی اثر و غیر فعال بودن موم زنبورعسل، به راحتی با داروها مخلوط میشود، عسل به عنوان دارو هیچ اثر سوء، عارضه یا بیماری را به دنبال ندارد، بنابراین در حالت آلرژی، امراض عفونی، سل، امراض روانی، بیماریهای کبد و معده، امراض غدد فوق کلیه ، نارسایی قلب و عروق، ناراحتیهای عصبی، امراض خونی و ضعف شدید، باید از تجویز زهر زنبورعسل خودداری کرد.
خواص عسل
1. خواص ضد باکتریایی و آنتی بیوتیکی و همچنین خاصیت ضد التهابی عسل.
2. گلوکز و فروکتوز عسل سریعاً جذب شده و به انرژی تبدیل میشوند.
3. اعمال کبد را فعال کرده و در دفع سموم دِتوکسالیون از کبد مؤثر است.
4. حرکات و ترشحات روده را بهبود میبخشد. عسل دارای یک اثر ملین بوده و ترشحات رودهها را تحریک میکند. فشار اُسمزی بالا، وجود ترکیبات معطر و استیل کولین باعث بروز این اثرات میشود.
* هر کس زیاد حرکت کند و احتیاج به انرژی داشته باشد، عسل برای او غذای مناسبی است که مصرف آن توصیه میشود.
* در سراسر دنیا، بسیاری از اشخاص برای رفع بیخوابی و اختلالاتی که بدان مبتلا هستند پناه به داروهای شیمیایی میبرند، و انواع قرص و کپسول را مثل نقل و نبات میخورند و گاهی کمتر نتیجه مفیدی از آن میگیرند، زیرا غافلند که در مقابل این داروی شیمیایی، عسل غذا و دارویی است که بیخوابی را در کسانی که دچار بیماری بیخوابی شدهاند، درمان میکند.
* کسانی که مبتلا به افسردگی عصبی شدهاند و یا نارسایی گوارشی پیدا کردهاند و همچنین به بیماریهای دیگری مبتلا هستند، به کمک عسل از این بیماریها شفا مییابند.
* برای درمان این بیماریها باید هر شب قبل از خواب یک فنجان دمکرده «تیول» یا «بهارنارنج» و یا «برگ نارنج» و یا «اکلیل کوهی» را با کمی عسل شیرین کرده بنوشند، زیرا این دمکردهها با عسل خواب آرام و مطبوعی را پدید میآورد.
*کسانی که هر روز یک قاشق کوچک مرباخوری عسل میخورند، احتیاجی به داروی ملین برای رفع یبوست پیدا نمیکنند، زیرا عسل، ملین شیرین طبیعی است.
* عسل چه به مصرف تغذیه برسد چه برای کمکهای اولیه به کار رود، در هر حال ماده گرانبهایی است.
* پزشکان بومی آمریکای مرکزی که از ضد عفونی کردن، چیزی نمیدانند، زخمهای بیماران خود را با عسل میپوشانند و به این وسیله از چرک کردن و عفونت آن جلوگیری میکنند.
شیره ی گلها که به وسیله زنبورهای عسل مکیده میشود، پس از جذب در معده ی آنها تغییراتی میکند و مجدداً به دهان آنها وارد میشود، و به نام عسل بیرون میریزد. عسل حاوی آب، گلوکز و لوولز( 70 تا 75%)، کمی اسید فرمیک، مواد معطر رنگی، ترکیبات مومی، مواد پروتیدی، دیاستازها و اندکی ساکارز (درصورت تازه بودن) و مواد معدنی است.
عسل به علت داشتن مقدار مساوی گلوکز و لوولز باعث تولید انرژی فوری (در اثر سوختن گلولز) و انرژی طولانی (در اثر سوختن لوولز) میگردد. بچههای مریض و ضعیف اگر عسل بخورند باعث افزایش وزنشان میشود و عسل هموگلوبین خونشان را زیاد میکند و به علاوه به علت داشتن ویتامین B در رشد و نمو آنها تاثیر زیادی دارد.
عسل کم خونی بیماران را برطرف میکند و رنگ طبیعی آنها را باز میگرداند، به علاوه از تجمع پیشاب نیز جلوگیری میکند.
عسل حالت مالیخولیایی، ناراحتیهای عصبی و بی خوابی، حالت زکامی، دردپهلو و سیاتیک، جوشهای صورت و اگزما سرفه و برونشیت، دیفتری، التهاب معده، روده، سینه و سرمازدگی را برطرف میکند. طبق مطالعات جدید پزشکی، اگر مبتلایان به بیماریهای قلبی روزانه 10 تا 140 گرم عسل را به مدت 1 تا 2 ماه میل کنند، بهبود محسوسی خواهند یافت.
هیچ غذایی مانند عسل پاک و ضدعفونی نیست، زیرا در آن هیچ نوع میکروبی نمیتواند زیست کند. چنین معروف است که هنگامی که گورفرعون مصر را درهرم کئوپس مورد تجسس قرار دادند، کنار جسد مومیایی شده ی فرعون، یک ظرف پر از عسل قرار داشت که بعد از چندین هزار سال بدون آن که فاسد یا خراب شده باشد، شکل طبیعی خود را حفظ کرده بود.
