رسول خدا (صلیا...علیهوآلهوسلّم) به اصحاب فرمودند، آیا در میان شما کسی هست که بخواهد خدا کوری را از او برطرف سازد و بینایش گرداند؛ آنگاه آن طبیب الهی نسخهی شفابخش آسمانی خود را چنین ارائه فرمود:
اَلا اِنَّهُ مَنْ رَغِبَ فِی الدُّنْیا وَ طالَ فیها اَمَلاً اَعْمَی اللهُ قَلْبَهُ عَلی قَدْرِ ذِلِکَ
هر کس رو به دنیا آورده و آرزوهای طولانی در آن داشته باشد، خدا قلب او را به همان مقدار که رو به دنیا آورده است نابینا میگرداند!
وَمَنْ زَهَدَ فِی الدُّنْیا وَ قَصَرَ امَلاً فیها اَعْطاهُ اللهُ عِلْماً بِغَیْرِ تَعَلُّمٍ وَ هُدیً بِغَیْرِ هِدایَةٍ
و هر کس زاهد و بیرغبت به دنیا باشد و آرزوی رسیدن به لذّات آن را به دل راه ندهد خدا به او علمی بدون تعلّم و هدایتی بدون راهنما عطا میکند.
مجموعهی ورّام، جلد ١ صفحهی ١٣١
