عشق عقيده اي قلبي است كه بر اساس احساسات و انديشه هاي ادمي بنيانگذاري ميشود معشوق گر چه توانگر باشد و بتواند عشق را به دست آورد.ولي كن بايد بداند كه به زودي از دست خواهد اد دست خواهد داد.زيرا كسي كه تشنه عشق است روزي سيراب مي شود.پس عاشق كسي شو كه لايق عشق تو باشد.عشق فاني و زودگذر است، پس خود را مريض عشق مكنانسان در زندگي بيش از هزار بار ميتواند كلمه دوستت دارم، عاشقتم، بي تو ميميرم، زندگيم تويي، هستيم تويي و ضربان قلب ميرا بشنوي اما كمتر كسي هست كه چنين كلماتي را قبول كند ما نيز يكي از اين آدمهاي زود باور بودم كه اين عشق لعنتي بدجوري شكستم داد چون به يكي از اين نا لايق ها دل بستم.ولي ديگر هيچ گاه چنين كاري نميكنم
من قلب کوچولویی دارم؛ خیلی کوچولو؛ خیلی خیلی کوچولو.
مادربزرگم میگوید: قلب آدم نباید خالی بماند. اگر خالی بماند،مثل گلدان خالی زشت است و آدم را اذیت میکند. برای همین هم، مدتی ست دارم فکر میکنم این قلب کوچولو را به چه کسی باید بدهم؛ یعنی، راستش، چطور بگویم؟دلم میخواهد تمام تمام این قلب کوچولو را مثل یک خانه قشنگ کوچولو، به کسی بدهم که خیلی خیلی دوستش دارم... یا... نمیدانم... کسی که خیلی خوب است، کسی که واقعا حقش است توی قلب خیلی کوچولو و تمیز من خانه داشته باشد.
خب راست میگویم دیگر . نه؟ پدرم میگوید:قلب، مهمان خانه نیست که آدمها بیایند، دو سه ساعت یا دو سه روز توی آن بمانند و بعد بروند. قلب، لانهی گنجشک نیست که در بهار ساخته بشود و در پاییز باد آن را با خودش ببرد... قلب، راستش نمیدانم چیست، اما این را میدانم که فقط جای آدمهای خیلی خیلی خوب است ـ برای همیشه ... خب... بعد از مدتها که فکر کردم، تصمیم گرفتم قلبم را بدهم به مادرم، تمام قلبم را تمام تمامش را بدهم به مادرم، و این کار را هم کردم...
اما...
اما وقتی به قلبم نگاه کردم، دیدم، با این که مادر خوبم توی قلبم جا گرفته، خیلی هم راحت است، باز هم نصف قلبم خالی مانده... خب معلوم است. من از اول هم باید عقلم میرسید و قلبم را به هر دوتاشان میدادم؛ به پدرم و مادرم. پس، همین کار را کردم. بعدش میدانید چطور شد؟ بله، درست است. نگاه کردم و دیدم که بازهم ، توی قلبم، مقداری جای خالی مانده...
فورا تصمیم گرفتم آن گوشهی خالی قلبم را بدهم به چند نفر؛ چند نفر که خیلی دوستشان داشتم؛ و این کار را هم کردم: برادر بزرگم، خواهر کوچکم، پدر بزرگم، مادر بزرگم، یک دایی مهربان و یک عموی خوش اخلاقم را هم توی قلبم جا دادم... فکر کردم حالا دیگر توی قلبم حسابی شلوغ شده... این همه آدم، توی قلب به این کوچکی، مگر میشود؟ اما وقتی نگاه کردم،خدا جان! میدانید چی دیدم؟
دیدم که همه این آدمها، درست توی نصف قلبم جا گرفتهاند؛ درست نصف ـ با اینکه خیلی راحت هم ولو شده بودند و میگفتند و میخندیدند. و هیچ گلهیی هم از تنگی جا نداشتند.... من وقتی دیدم همهی آدمهای خوب را دارم توی قلبم جا میدهم، سعی کردم این عموی پدرم را هم ببرم توی قلبم و یک گوشه بهش جا بدهم... اما... جا نگرفت... هرچی کردم جا نگرفت... دلم هم سوخت... اما چکار کنم؟ جا نگرفت دیگر. تقصیر من که نیست حتما تقصیر خودش است. یعنی، راستش، هر وقت که خودش هم، با زحمت و فشار، جا میگرفت، صندوق بزرگ پولهایش بیرون میماند و او، دَوان دَوان از قلبم میآمد بیرون تا صندوق را بردارد...
از درخت زندگید کردن آموختم!!
شکستم ، ولی دوباره جوانه زدم.
خوشبختی طرح قشنگی ست ، دستان دعایم زیباترین طرح دنیا را برایت نقاشی میکند.
gham_az_shahreghose@yahoo.com
بگین چشماش به در بود نیومدی سراغش
بگین به یاد تو بود نیومدی سراغش
بگین كه عاشقت مرد دیگه نیا سراغش
عشق عقیده ای قلبی است كه بر اساس احساسات و اندیشه های ادمی بنیانگذاری میشود معشوق گر چه توانگر باشد و بتواند عشق را به دست آورد.ولی كن باید بداند كه به زودی از دست خواهد اد دست خواهد داد.زیرا كسی كه تشنه عشق است روزی سیراب می شود.پس عاشق كسی شو كه لایق عشق تو باشد.عشق فانی و زودگذر است، پس خود را مریض عشق مكنانسان در زندگی بیش از هزار بار میتواند كلمه دوستت دارم، عاشقتم، بی تو میمیرم، زندگیم تویی، هستیم تویی و ضربان قلب میرا بشنوی اما كمتر كسی هست كه چنین كلماتی را قبول كند ما نیز یكی از این آدمهای زود باور بودم كه این عشق لعنتی بدجوری شكستم داد چون به یكی از این نا لایق ها دل بستم.ولی دیگر هیچ گاه چنین كاری نمیكنم
