تبیان، دستیار زندگی

امام صادق علیه السلام می فرمایند: آیا دین چیزی جز دوستی و دشمنی است؟ تمام دین اسلام در دو جمله خلاصه می شود. دوستی با دوستان خدا و دشمنی با دشمنان خدا. و به عبارت دیگر دین یعنی تولی و تبری.

حال سئوالی که مطرح می گردد این است که: ولایت ائمه علیهم السلام و بألاخص مسئله انتظار چه آثار تربیتی بر فرد و خانواده و جامعه دارد. آثار ولایت و انتظار را می توان به شرح ذیل بیان نمود:

1- آثار فردی انتظار

انسانی که منتظر امام زمان علیه السلام است اگر در بیابان بی آب و علف تنها و بی کس باشد رو به قبله ایستاده، دو رکعت نماز خوانده و با گفتن «السلام علیک یا اباصالح المهدی أدرکنی»، متوسل به امام زمان علیه السلام شده و امام زمان علیه السلام نیز کمکش می نمایند.

ارتباط با امام زمان علیه السلام به همین راحتی است. حال کسی که مرتبط با امام زمان علیه السلام است از حیث روانی هیچ مشکلی نخواهد داشت. در تنهایی ها مونس دارد و در مشکلات دادرس و فریادرسی چون امام زمان علیه السلام.

امام صادق علیه السلام در روایتی فرمودند: امام زمان علیه السلام در دوران غیبت رأفت شدیدی نسبت به شیعیان دارند. و اگر کسی امام زمان علیه السلام را با لقب قائم صدا بزند، امام زمان علیه السلام در هر جای دنیا که باشند به او توجه می نمایند. لذا وقتی با لفظ قائم با امام زمان علیه السلام ارتباط برقرار می کنید چون امام علیه السلام توجه می نمایند، به احترام امام زمان علیه السلام حتما بایستید.

سیدابوالحسن اصفهانی نقل می کند: اوائل طلبگی پدرم به حجره ام آمد. در حجره نه چراغی داشتم نه فرشی و نه غذایی. پدرم ناراحت شده بود، شروع کرد به صحبت کردن و سرزنش کردن که پسرم نگفتم طلبه نشو، طلبگی مشکل دارد. این چه وضع زندگی است. نه حجره ای، نه چراغی، نه فرشی و لحافی، نه غذایی و... من خیلی ناراحت شدم، بلند شدم رو به قبله ایستادم و گفتم: السلام علیک یا اباصالح المهدی، آقا اگر شما آقای ما هستید عنایتی کنید. در همین لحظه خادم مرا صدا زد: آقا سیدابوالحسن آقایی دم درب مدرسه با شما کار دارد. رفتم دیدم سید بزرگواری است، نورانی و جذاب. پنج قران کف دستم گذاشت و فرمود: این پنج قران را بگیر، شمعی هم گوشه حجره است، آن را بردار روشن کن و لب طاقچه بگذار. ضمنا شما آقا دارید و به فکر شما هم هست. وقتی آمدم حجره و قضیه را برای پدرم تعریف کردم، تازه فهمیدم که آقا چه کسی بوده، شروع کردیم به گریه کردن.

قضیه دیگری هم نقل گردیده است. راننده ای نقل می کند در بیابان طوفان شد، جاده بسته شد و ماشین هم خراب شد. هرچه استارت زدم روشن نشد. ناامید شده و در آن حال یقین کردم که در بیابان خواهم مرد. متوسل به امام زمان علیه السلام شدم که آقا اگر مرا نجات بدهی قول می دهم نمازهایم را اول وقت بخوانم. در همین لحظه آقایی را کنار ماشین دیدم. فرمود: چرا روشن نمی کنی؟ گفتم خراب است. فرمود: آچار را به من بده، کاپوت را هم بالا بزن. گفتم: ای بابا، من هرکار کردم روشن نشد. دوباره جمله خود را تکرار کرد. من هم آچار را دادم و کاپوت را بالا زدم. با آچار به ماشین زد و گفت: استارت بزن. استارت زدم و روشن شد. گفتم: آقا دست شما درد نکند. زندگی مرا نجات دادید. هرچه بخواهید به شما می دهم. گفت: فقط به قولی که به من دادی عمل کن. و ناگهان دیدم نیست. آن وقت فهمیدم که ایشان چه کسی بوده است.

انسانی که در زندگی دارای چنین پدر مهربانی است (همانگونه که در روایات داریم، امام پدر مهربان و برادر شفیق است). دیگر استرس و نگرانی و اضطراب چه معنایی دارد؟ یکی از بزرگان نقل می کرد: اگر می خواهید در آغوش امام زمان علیه السلام قرار بگیرید، هیچ چیز از غیر امام زمان علیه السلام نخواهید. یعنی هرچه می خواهید فقط از امام زمان علیه السلام بخواهید.

2- آثار خانوادگی انتظار

انسان در تکاپوی حیات، آرزومند زندگی زیبا با آرامش و در عین حال فعال و بانشاط است و تمام سعی و تلاش خود را معطوف همین هدف و مقصد نموده است. از سویی دیگر امواج نگرانیها، مشکلات، کمبودها گاهی انسان را در چالش قرار می دهد، روح او را آزرده و عرصه را بر او تنگ می نماید. اما راه حل رسیدن به این آرزو چیست؟ حال چگونه انسان می تواند به بهشت خانواده برسد؟ چگونه با همسر خود رابطه برقرار نموده؛ چه اعمالی باعث استحکام خانواده می گردد؛ برای تربیت فرزندان خوب چه باید کرد؟ توجه به نکات روانشناسی و جامعه شناسی و... مفیداست ولی از نقش محبت و ولایت و انتظار نباید غافل شد. به جرأت می توان گفت نقش ولایت امام زمان علیه السلام در خوشبختی خانواده کمتر از نکات روانشناسی نبوده بلکه بیشتر است.

جوانی محضر امام جواد علیه السلام مشرف شد. امام جواد علیه السلام به احترام ایشان تمام قد بلند شدند و فرمودند: بیا کنار من بنشین. حاضران و آن جوان از اینهمه احترام تعجب کردند. حضرت فرمودند: دیشب در حال رازو نیاز با خدا بودم، ما را خوشحال کردی، برایت دعا کردیم. گفت: آقا من بیش از یک هفته است که شما را زیارت نکرده ام. حضرت فرمودند: مگر نمی دانید که ما شما را می بینیم و ادامه دادند: دیشب دیروقت به خانه آمدی. خانمت غذایت را کنار گذاشته بود و خوابیده بود. شامت را خوردی و استراحت کردی. نصف شب از فرط تشنگی بیدار شدی. کوزه ای آب داخل حیاط بود. به ذهنت رسید که خانمت را بیدار کنی که برایت آب بیاورد. تا خواستی بیدارش کنی یک لحظه با خودت گفتی اگر من خسته ام، او هم خسته است و خودت رفتی آب آوردی. چون رعایت حال خانمت را نمودی ما را خوشحال کردی و ما برایت دعا کردیم.

انسانی که ولایت امام زمان علیه السلام را به دل دارد و امام زمان علیه السلام را حاضر و ناظر بر اعمالش می داند هیچ وقت به خانواده اش زور نمی گوید، بدرفتاری نمی کند. بلکه بدنبال جذب رضایت امام زمان علیه السلام است.

نکته مهم دیگری که بسیار حائز اهمیت است تربیت فرزند است. زیرا فرزند میوه انسان و باقیات الصالحاتی است که از خود برجای می گذارد. ولایت ائمه علیهم السلام و عنایات آن بزرگواران بالاخص امام عصر ارواحنافداه تأثیر بسیار مهمی بر تربیت فرزند دارد. عامل مهم مسجدی شدن، شرکت در مجالس سینه زنی و نوحه و روضه خوانی، دعای ندبه، دعای توسل و دعای کمیل عشق به ائمه و امام زمان علیهم السلام است. و از این مجالس، شهدای انقلاب و جنگ ساخته می شوند. علاوه بر این لطف ائمه اگر شامل حال انسان شود خداوند فرزندان خوبی نصیب انسان می نماید.

استادی نقل می کرد: پدربزرگ من همیشه در مسجد اذان می گفت. حتی صبحها در زمستان در بالای مناره مسجد اذان می گفت. تا اینکه به بیماری صعب العلاج دچار شد و پزشکان از درمانش مأیوس می شوند. به حرم امام رضا علیه السلام پناهنده شده و محضر امام هشتم علیه السلام عرض حاجت می کند. نقل می کند: شبی در مشهد در عالم خواب دیدم در مسجد گوهرشاد هستم و شخصی بر بالای منبر تدریس می کند. سئوال کردم، گفتند: امام محمدباقر علیه السلام است. من پشت ستون نشستم که مزاحم درس امام محمدباقر علیه السلام نشوم. یکمرتبه امام باقر علیه السلام فرمودند: آقای فلانی شما فلان دوا را بخور تا شفا پیدا کنی. به شهر خود برگشتم. دوا را خریدم و چند وعده خوردم شفا یافتم. و از عنایت امام باقرعلیه السلام به ایشان در خواب، فرزندانی نصیبش شد که عالم حوزه علمیه شدند.

3- آثار اجتماعی انتظار

جامعه اسلامی جامعه ای است که هرکس به فکر خدمت به دیگران است. همه می بخشند تا به دیگران نوائی برسد. جامعه ای است که از درو دیوار آن صفا و محبت و ایثار می بارد. و در این جامعه که جامعه انتظار و ولایت است هیچکس به دیگری ظلم یا خیانت نکرده و افراد می توانند به همدیگر اعتماد کنند. دانشگاهی که همه افراد آن با امام زمان علیه السلام باشند کسی به کسی تعرض نکرده، علم ارزشمند است و همه در تکاپوی علمی هستند که برای جامعه مفید است. دکتری که با امام زمان علیه السلام مرتبط است، زیرمیزی نمی گیرد. مأموری که مرتبط با مولاست، رشوه نمی گیرد، حق را ناحق نمی کند. تاجر و بازاری اهل خیانت نیست و جامعه، جامعه ای ایده آل و مدینه فاضله خواهد شد.

شخصی آرزوی دیدن امام زمان علیه السلام را داشت. توسل زیاد کرد ولی موفق نشد. به قلبش الهام شد که امام زمان علیه السلام فلان روز در فلان جا در دکان قفل سازی است. وقت مقرر رفت و امام زمان علیه السلام را دید که با قفل ساز صحبت می نماید. سلام کرد. امام علیه السلام جواب سلام را دادند و فرمودند ساکت باش. در همین لحظه پیرزنی وارد دکان شد. به قفل ساز گفت، من نیاز به 5/3 شاهی پول دارم و این قفل کهنه را می خواهم بفروشم و کسی به این قیمت از من نمی خرد. مرد قفل ساز نگاهی به قفل کرد و گفت این قفل هشت شاهی می ارزد. اگر کلید برای آن بسازم ده شاهی می ارزد. پیرزن گفت من 5/3 شاهی نیاز دارم. قفل ساز گفت: من به هفت شاهی می خرم. قفل را خرید و پیرزن رفت. سپس امام زمان علیه السلام فرمود: از این قفل ساز یاد بگیرید. این مرد با انصافی است. من هفته ای یک بار به ملاقاتش می آیم. شما اعمالتان را درست کنید من به دیدار شما می آیم.

اخلاص