تبیان، دستیار زندگی

offshore

Offshore  در لغت به معنای ساحلی یا هر چیزی که مربوط به ساحل باشد. ولی از لحاظ تجاری به مفهوم نقل مکان از محلی به محل دیگر جهت کم کردن هزینه ها و افزایش سود است.

شاید تا به حال نام مناطق آزاد را شنیده باشید، یکی از ویژگی های آنها این است که عوارض گمرکی و مالیات در آنها کم می باشد. مثل جزایر کیش و قشم یا بندر دبی. ولی در تجارت مفهوم دیگری وجود دارد که شاید تا بحال در ایران به آن بر نخورده باشیم و آن همان مناطق offshore است. کشورهایی که در آنها رونق اقتصادی وجود ندارد و دارای منابع مالی نیستند برای ایجاد رونق اقتصادی و اشتغالزایی، قرارداد مدت داری را با سازمانی به نام سازمان جهانی offshore عقد می نمایند  که با استفاده از ویژگی های زیر بتوانند رونق اقتصادی ایجاد نمایند:

1.     هیچگونه مالیاتی پرداخت نمی شود و مالیات کاملاً صفر است.

2.     چون رونق اقتصادی نیست نیروی کار فراوان و نسبتاً ارزان است.

3.     در کشورهای پیشرفته با فشار های اتحادیه های کارگری  قوانین معمولاً به نفع کارگر است ولی در مناطقoffshore  دولتمردان قوانین کار را جهت تشویق به سرمایه گذاری به نفع کارفرما وضع می کنند.

4.     هزینه های سربار (overhead) – آب ، برق ، تلفن ، مکان و ... – به شدت پایین می باشد.

5.     حریم خصوصی در سرمایه گذاری به شدت رعایت می شود ( سرمایه داران علاقه ای به اطلاع دیگران از زمینه سرمایه گذاری و درآمد ماهانه آنها ندارند )

جالب است که بدانیم سود شرکت ها در مناطق offshore بین 25% تا 40% در ماه می باشد. کشورهای مختلف در زمینه های مختلف خود را offshore اعلام می کنند. بعضی در تولید ، بعضی در مسایل اقتصادی و بعضی دیگر در زمینه نرم افزاری که شاید ملموس ترین آنها را بتوان کشور چین دانست که در زمینه تولید خود را offshore اعلام کرده است.

کمپانی های خارجی ساليانه 24 نوع ماليات مختلف به دولت هاشون پرداخت می کنن. هرچی سرمايه و در آمد يه کمپانی بيشتر باشه طبيعیه که ماليات سنگين تری بايد پرداخت کنه، به طوری که اين مالياتهای سنگين گاهی به 300 درصد در سال هم می رسه. وقتی يه کمپانی خودشو Offshore  می کنه و به دولت ماليات نمی ده در عوض دولت هم ديگه ازش حمايت نمی کنه و قدرت عظيمی به اسم دولت که می تونه پشتوانه يک کمپانی باشه در مقابل اون کمپانی قرار می گيره و ديگه اون کمپانی رو تاييد نمی کنه. اين کار يه ريسک بزرگه.

نکته قابل توجه در سرمایه گذاری در مناطق offshore این است که قبل هر چیز شرکت ها  باید عدم فعالیت خود را در سه زمینه زیر به اثبات برسانند.

1.     پول شویی

2.     قاچاق و حمل و نقل مواد مخدر

3.     حمل و نقل اسلحه و اعضای بدن

در حال حاضر حدود 57 کشور و یا منطقه offshore اقتصادی در جهان وجود دارد که از این میان می توان چین، بحرین، برمودا، جزایر ویریجین، دومینیکا، هنک گنک، ژاپن، ماکائو، پاناما، فیلیپین، سنگاپور ، تایلند، لوگزامبورگ، اروگوئه، سوئیس و چند منطقه در امریکا را نام برد.