• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
عضویت در خبرنامه
    واژه :
قرآن و مسئله حكومتجهانى[1]
مى پرسند: اگر حكومت جهانى مهدى(عج) سراسر جهان را فرا خواهدگرفت، و پرچم اسلام و توحيد در همه نقاط زمين به اهتزاز در مى آيد، آيا درقرآن مجيد اين سند محكم و بزرگ و خلل ناپذير اسلام، سخنى در اين باره به ميان آمدهاست؟

پاسخ:
آيات متعدّدى كه تأويل آن تطبيق با حضرت ولى عصر(عج)شده، بسيار است (در اين باره به بحار، طبع جديد، ج 51 از ص 44 به بعد مراجعهگردد)، به عنوان نمونه:
1 ـ در قرآن كريم مى خوانيم : «او خدائى است كهرسولش را با دلائل رهنمون بخش فرستاد تا آن را بر تمام دينها غالب گرداند هر چنداين موضوع خوش آيند مشركان نيست.»[2]
اين آيه صريحاً نويد مى دهد كه روزى خواهد آمد كهآئين اسلام همه اديان و مرامها را تحت الشّعاع خود قرار مى دهد و سراسر جهانزير لواى اسلام قرار مى گيرد، كه منظور همان وقتى است كه حضرت مهدى(عج)در سراسر جهان حكومت واحد اسلامى تشكيل مى دهد.
2 ـ در سوره انبياء، آيه 105 مى خوانيم:
«يقيناً (بدانيد كه) ما در زبور (كتاب حضرت داود(عليهالسلام)) نوشتيم پس از آنكه اين مطلب را در ذكر (تورات) نيز نوشته بوديم كه: حتماًبندگان صالح وارث زمين مى شوند.»[3]
اين آيه حاكى است كه در كتابهاى آسمانى زبور و تورات وقرآن موضوع حكومت انسانهاى شايسته بر سراسر زمين نوشته شده است، روشن است كه وعدهخدا حق است، روزى خواهد آمد كه بندگان صالح كه از نظر قرآن، مسلمين راستين هستندحكومت واحد صالحان را بر همه نقاط زمين برقرار مى سازند، كه اشاره به حكومتحضرت مهدى(عج) است.
3 ـ در سوره نور، آيه 55 مى خوانيم:
«خداوند با آنانكه ايمان آورده و كارهاى شايستهمى كنند وعده داده كه آنان را نماينده «خود» در زمين گرداند همانگونه كهگذشتگان آنانرا خليفه كرد وعده داده كه دينشان را كه براى آنها پسنديده، نيرومندگرداند و ترسشان را مبدّل به امنيت وآرامش كند، و براى من شريك نمى گيرند.[4]
اين آيه بيانگر حكومت واحد بر سراسر زمين است به آنانكهايمان و عمل صالح دارند (يعنى منتظر واقعى هستند و با ايمان و عمل نيك خودزمينه سازى براى ايجاد آينده درخشان مى كنند) نويد مى دهد كهخداوند حكومت زمين را بدست آنها مى سپرد، دين آنها نيرومند و قوىمى گردد، و در نتيجه آرامش و امنيت جانشين خوف و ناآرامى مى شود.
در پايان آيه اشاره به اين مطلب مى كند كه حكومتآنها بر سراسر زمين براساس توحيد و پرستش خداى يكتا و نفى هرگونه شرك است.
چنانكه در حديثى پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم) درمورد عقائد اين  حكومت واحد سراسرى فرمود:
«فَلاَيَبْقى عَلىوَجْهِ الاَْرْضِ اَحَداً اِلاّ قالَ لااِلهَ اِلاَّ اللّهُ;
هيچ فردى روى زمين نمى ماند مگر اينكه معتقد استخدائى جز خداى يكتا وجود ندارد.»[5]
به اين ترتيب مى بينيم قرآن اين كتاب آسمانى نيز بهحكومت درخشان و سراسر توحيد آينده كه همه مردم تحت پرچم توحيد قرار گرفته و مردمصالح زمام امور را بدست مى گيرند خبر مى دهد.
4 ـ قرآن پس از ذكر فرعون و فرعونيان در اين آيهمى فرمايد:
«وَنُرِيدُ اَنْنَّمُّنَ عَلَى الّذينَ اسْتُضْعِفُوا فِىْ الاَْرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ اَئِمَّةًوَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثينَ; [6]
ما بر اين اراده كرديم كه به مستضعفان نعمت بخشيم و آنهارا پيشوايان و وارثين روى زمين قرار دهيم.»
اين آيه گرچه در ماجراى موسى(عليه السلام) و فرعون نازلشده كه خداوند موسى(عليه السلام) را بر فرعون و فرعونيان پيروز كرد و مستضعفان رابه رهبرى موسى(عليه السلام) به حكومت رسانيد، ولى اين آيه هرگز مربوط به زمان خاصموسى(عليه السلام) نيست بلكه يك بشارت عمومى است در مورد پيروزى حق بر باطل، كهسرانجام اين پيروزى بطور جامع و كامل و جهانى بدست مهدى آل محمّد(صلى الله عليهوآله وسلم) صورت مى گيرد، چنانكه در روايات به اين مطلب تصريح شده، ومهدى(عج) و پيروانش به موسى(عليه السلام) و پيروانش تشبيه شده اند و درروايتى مى خوانيم، امام سجّاد(عليه السلام) فرمود:
«سوگند به كسى كه محمّد(صلى الله عليه وآله وسلم) را بهحق بشارت دهنده و بيم دهنده قرار داد، نيكان ما همانند موسى(عليه السلام) وپيروانش هستند و بَدان ما همانند فرعون و پيروانش مى باشند.» [7]
و امام على(عليه السلام) در تفسير آيه فوق فرمود:
«اين گروه آل محمّد(صلى الله عليه وآله وسلم) هستند،خداوند مهدى آنها را بعد از زحمت و فشارى كه بر آنان وارد مى شود برمى انگيزد و به آنان عزّت مى دهد و دشمنان آنان را ذليل و خوارمى كند.» [8]



[1]حضرت مهدى (عج) فروغ تابان ولايت/ محمّد محمّدى اشتهاردى
[2]  ـ هُوَالَّذِى اَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدىوَ دِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرُهَالْمُشْرِكُونَ (سوره صف، آيه 9).
[3]  ـ «وَ لَقَدْ كَتَبْنا فِى الزَّبُورِ مِنبَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الاَْرْضَ يَرِثُها عِبادِىَ الصّالِحُونَ».
[4] ـ وَعَدَاللّهُالَّذِينَ آمَنُواْ مِنْكُمْ وَ عَمِلُواْ الصَّالِحاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِىالاَْرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَلَيـُمَكِّنَنَّ لَهُمْدِيْنَهُمُ الَّذِى ارْتَضَى لَهُمْ وَ لَيُبَدِّ لَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِخَوْفِهِمْ أَمْناً يَعْبُدُونَنِى لايُشْرِكُونَ بِى شَيْئَاً.
[5]  ـ اثباة الهداة، ج 7، ص 247.
[6] ـ سورهقصص، آيه 5.
[7] ـ مجمعالبيان، ذيل آيه 5، سوره قصص.
[8]  ـ نور الثقلين، ج 2، ص 110 و در نهج البلاغهكلمات قصار شماره 209 نيز به اين مطلب اشاره شده است.