مقدمه
خداوند متعال دارايصفات و ويژگيهايي است كه به اسماءالله معروفاند. همهي اين اسماء و صفات در اينامرمشتركاند كه بر كمال بينهايت وجودي دلالت داشته و نقص و محدوديت را از آن ذاتمقدس نفي مينمايند «و لله الاسماء الحسني»
[1] .
اين اسامي همگي به غير لفظ جلالهي «الله» معناي وصفي دارند ويگانه واژهاي كهمعناي وصفي نداشته، و به عنوان اسم مخصوص خداوند، شناخته شده است؛ اسم جلالة(الله) است. اما واژههايديگر چون عالم، قادر، حي، رازق، باقي و غيره هم به عنوان اسماء الهي به كار ميروند، و هم صفاتخداوندي، چنان كه در روايات معروفي كه براي خداوند نود و نه اسم بيان شده است، جزاسم جلاله، همگي از مشتقات و صفات ميباشند.
[1] .اعراف/180
