آغاز حمل حضرت آمنه (س) به رسول خدا(ص)
سيد بن طاووس (ره) در "ألاقبال" گفت: در شب جمعه، دوازده شب مانده به آخر جمادي الآخر، حضرت آمنه بنت وهب (س) به وجود شريف رسول خدا(ص) حامله گرديد. بدين منظور، سزاوار است كه اين شب را با احياء نمودن به عبادات و طاعات الهي، تعظيم نمايند و آن را به خاطر رسول خدا(ص) بزرگ بشمارند.(1)
شايان ذكر است كه حضرت عبدالله بن عبدالمطلب(ع) با راهنمايي هاي پدرش عبدالمطلب، با بانوي جليل القدر و شريف قريش، يعني آمنه دختر وهب بن عبد مناف ازدواج كرد و يك زندگي شيرين و صميمي را پايه گذاري نمود. و اين دو، مدتي در كنار يكديگر زندگي كردند و در همان ايام، نطفه وجود شريف رسول خدا(ص) در رحم مادرش حضرت آمنه(س) منعقد گرديد و عبدالله بن عبدالمطلب(ع) براي ديدار فرزند خويش روزشماري مي كرد و آن را بزرگترين و شيرين ترين لحظات عمرش مي دانست، وليكن به خاطر ضرورت اقتصادي خانواده، به همراه بازرگانان قريش براي تجارت، عازم شام شد و در بازگشت از شام، در يثرب (مدينه منوره) بيمار و پس از مدتي در همان جا بدرود حيات گفت و به آرزوي هميشگي خويش در ديدن نوزاد شريف خود نايل نيامد.
وي، دو ماه و به روايتي هفت ماه پيش از ميلاد مسعود رسول خدا(ص) وفات يافت و هنگامي كه رسول خدا(ص) به دنيا آمد، سايه پدر بر سرش نبود و در عوض، جد بزرگوارش حضرت عبدالمطلب از او نگه داري كرد و جاي خالي پدر را، براي او پر نمود.
1- ألاقبال بالأعمال الحسنة، ج3، ص 62
