تبیان، دستیار زندگی

هلاكت هارون الرّشيد - سال 193 هجري قمري

هارون، فرزند مهدي عباسي در شوال سال 146، به قولي در 147 و به روايتي در 148 و به روايتي ديگر در سال 150 قمري، از كنيزي به نام خيزران به دنيا آمد و پس از مرگ برادرش هادي عباسي (چهارمين خليفه عباسيان)، در ربيع الاول سال 170 قمري، به خلافت رسيد و با كمك و هم دستي برمكيان، حكومت مقتدر و مستبدي به وجود آورد و در مدت خلافت نسبتاً دراز مدت خويش، جنايت هاي بي شماري مرتكب شد و قتل و غارت هاي زيادي را فرمان داد و از اين راه، سيطره كامل بر مناطق اسلامي و حكومت مسلمانان پيدا نمود. وي بيش از 23 سال در رأس خلافت و حكومت كشور پهناور اسلامي قرار داشت. سرانجام در سال هاي لشكركشي به شرق عالم اسلام، در اول جمادي الآخر و يا سوم و يا چهاردهم اين ماه در 45 سالگي در ناحيه توس به هلاكت رسيد و پس از نماز فرزندش صالح بن هارون بر پيكر او، در روستاي سناباد مدفون گرديد.(1) شايان ذكر است كه پس از شهادت امام رضا(ع) در خراسان، به دستور مأمون عباسي فرزند هارون الرشيد، بدن مطهر آن امام همام در كنار قبر هارون الرشيد، دفن گرديد و هم اكنون مرقد مطهر امام رضا(ع) در سمت قبله قبر هارون قرار دارد و به بركت قبر مقدس امام رضا(ع)، اين روستا به تدريج به شهر بزرگي تبديل و به مشهد مقدس معروف و مشهور گرديد. 1- نك: المحبر (محمد بن حبيب بغدادي)، ص 39؛ التنبيه و الاشراف (مسعودي)، ص 299؛ البداية و النهاية (ابن كثير)، ج1، ص 322؛ وقايع الايام (شيخ عباس قمي)، ص 257