- ساقي چو يار مهرخ و از اهل راز بود
- حافظ بخورد باده و شيخ و فقيه هم
-
واژه نامه
- ساقي :
در لغت كسي است كه آب يا باده دهد و در اصطلاح تصوف كـــنايه است از حق تعالي كه باده عشـــق و محبت خود به عاشقان خود دهد و ايشان را محو و فاني گرداند
- شيخ :
به معني پــير و مرشد و يا كســـي است كه رداي روحاني در بردارد، معمولاً آنرا به عنوان پير و مرشـــد مي آورد و به احتــــــرام از او يــاد مي كند
- فقيه :
دانــــا، دانشــــمند
English Translation :
First Mesra Translation:
Second Mesra Translation:
شرح بيت
**- چون ساقي ، معشوقي زيبا و راز نگه دار بود، هم حافظ مي خورد و هم پير خانقاه و فقيه ، **
