- خود را بكش اي بلبل از اين رشك كه گل را
- با باد صبا وقت سحر جلوه گري بود
-
واژه نامه
- سحر :
افســون ، جـذابـيت و فـريـبـنـدگــي خـــاص
- صبا :
بادي كه از جانب شمـــال شرقـــي وزد و بادي خنـــك و لطيف است ، ايـــن باد پيـــام آور معشوق است و بوي زلف يار را مـــي آورد
- وقت :
كيــفــيت و حــال ، هنگــام
English Translation :
The Bulbul (The true lover) slew himself through jealousy of this that, to the rose (the true beloved),
First Mesra Translation:
At morning-time (the last breath of life), with the morning-breeze (the angel of death), splendour (of heavenly messages)-- was.
Second Mesra Translation:
شرح بيت
**- اي بلبل عاشق خود را از حسد هلاك كن ، زيرا گل ـ كه معشوق توست ـ هنگام سحر با باد صبا عشوه گري مي كرد، **
